Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 281

เล่ม มมร. 73 หน้า 281 ข้อ 2
พระทีปังกรศาสดา ทรงมีพระอัครสาวชื่อว่า สุมังคละ และติสสะ มีพุทธอุปัฏฐากชื่อว่าสาคตะ. พระอัครสาวิกา ชื่อว่านันทาและสุนันทา ต้นไม้ เป็นที่ตรัสรู้ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียก กันว่า ต้นเลียบ. พระทีปังกรศาสดา มีอัครอุปัฏฐากชื่อว่า ตปุสสะ และภัลลิกะ มีอัครอุปัฏฐายิกา ชื่อว่าสิริมาและโสณา. พระทีปังกรมหามุนี สูง ๘๐ ศอก สง่างาม เหมือนต้นไม้ประจำทวีป เหมือนต้นพระยาสาละ ดอก บานเต็มต้นฉะนั้น. พระองค์มีพระรัศมี แผ่ไป ๘๐ โยชน์ โดยรอบ พระผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่พระองค์นั้น ทรงมีพระชนมายุ แสนปี. พระองค์ทรงพระชนนีอยู่ถึงเพียงนั้น ทรงยัง สัทธรรมให้รุ่งโรจน์ ยังมหาชนให้ข้ามโอฆสงสาร ชื่อว่าทรงยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสาร. พระองค์ทั้งพระสาวก รุ่งโรจน์แล้ว ก็เสด็จดับ ขันธปรินิพพาน เหมือนกองไฟโพลงแล้วก็ดับไป. พระวรฤทธิ์ด้วย พระยศด้วย จักรรัตนะที่พระ ยุคลบาทด้วย ทั้งนั้นก็อันตรธานไปสิ้น สังขารทุก อย่างก็ว่างเปล่า แน่แท้. พระชินศาสดาทีปังกร ดับขันธปรินิพพาน ณ พระวิหารนันทาราม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka