Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 396

เล่ม มมร. 73 หน้า 396 ข้อ 7
หมื่นโลกธาตุ ทั้งเทวโลก พากันส่งเสียงโห่ร้อง ปรบมือ หัวร่อร่าเริง ประคองอัญชลีนมัสการ กล่าวว่า ผิว่า พวกเราจักพลาดคำสั่งสอน ของพระโลก- นาถพระองค์นี้ ในอนาคตกาล พวกเราก็จักอยู่ต่อ หน้าของท่านผู้นี้. มนุษย์ทั้งหลาย เมื่อจะข้ามแม่น้ำ พลาดท่าน้ำ ข้างหน้า ก็ถือเอาท่าน้ำข้างหลัง ข้ามแม่น้ำใหญ่ ฉันใด. พวกเราทั้งหมด ผิว่า ผ่านพ้นพระชินพุทธเจ้า พระองค์นี้ ในอนาคตกาล พวกเราก็จักอยู่ต่อหน้า ของท่านผู้นี้. เราฟังพระดำรัสของพระองค์แล้ว ก็ร่าเริง สลด ใจ ได้ทำความเพียรอย่างแรงกล้า เพื่อบรรลุประโยชน์ นั้นนั่นแหละ. พระโสภิตพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ ทรงมี พระนคร ชื่อว่า สุธัมมะ พระชนกพระนามว่า พระ- เจ้าสุธัมมะ พระชนนีพระนามว่า พระนางสุธัมมา. พระองค์ครองฆราวาสวิสัยอยู่เก้าพันปี ทรงมี ปราสาทยอดเยี่ยม ๓ หลงชื่อ กุมุทะ นฬินี ปทุมะ พระสนมนาฏนารี แต่งกายงาม สี่หมื่นสามพันนาง พระมเหสีพระนามว่า มกิลา พระโอรสพระนามว่า สีหะ. พระผู้เป็นยอดบุรุษทรงเห็นนิมิต ๔ อภิเนษ- กรมณ์โดยปราสาท ทรงบำเพ็ญเพียร ๗ วัน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka