Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 413

เล่ม มมร. 73 หน้า 413 ข้อ 8
สมัยนั้น มนุษย์มีอายุแสนปี พระองค์ทรงมี พระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น จึงทรงยังหมู่ชนเป็นอันมาก ให้ข้ามโอฆสงสาร. ปาพจน์คือธรรมวินัย อันพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้คงที่ ปราศจากราคะไร้มลทินให้แผ่ไปดีแล้ว คำ สั่งสอนพระชินพุทธเจ้า จึงงาม. พระศาสดา ผู้มีพระยศหาประมาณมิได้ พระ- องค์นั้นด้วย คู่พระสาวกอันใครๆ วัดมิได้ เหล่านั้น ด้วย ทั้งนั้นก็อันตรธานไปสิ้น สังขารทั้งปวง ก็ ว่างเปล่า แน่แท้. พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า ผู้ชนะศาสดา ก็เสด็จ ดับขันธปรินิพพาน ณ พระวิหารธัมมาราม พระสถูป ของพระองค์ ณ อารามนั้น สูง ๒๐ โยชน์. จบวงศ์พระอโนมทัสสีพุทธเจ้าที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka