พระไตรปิฎก

พระอโนมทัสสีพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีธรรมา- ภิสมัยสำเร็จเจริญไป ครั้งนั้น ในการทรงแสดงธรรม ครั้งที่ ๑ สัตว์ร้อยโกฏิตรัสรู้. แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ผีโต ได้แก่ถึงความเจริญโดยชนเป็นอัน มากรู้ธรรม. บทว่า โกฏิสตานิ ได้แก่ร้อยโกฏิ ชื่อว่าโกฏิสตะ ปาฐะว่า โกฏิสตโย ดังนี้ก็มี. ปาฐะนั้นความว่า ร้อยโกฏิ. ภายหลังสมัยต่อมา พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทำยมกปาฏิหาริย์ ณ โคน ต้นประดู่ ใกล้ประตู โอสธีนคร ประทับนั่งเหนือแท่นบัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ ภพดาวดึงส์ ซึ่งพวกอสูรครอบงำได้ยาก ทรงยังฝนคือพระอภิธรรมให้ตกลง ตลอดไตรมาส. ครั้งนั้น เทวดาแปดสิบโกฏิตรัสรู้. ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า เมื่อพระอโนมทัสสีพุทธเจ้า ทรงหลั่งฝนคือธรรม ตกลงในอภิสมัยต่อจากนั้น ในการที่ทรงแสดงธรรม ครั้งที่ ๒ เทวดาแปดสิบโกฏิตรัสรู้. แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วสฺสนฺเต ได้แก่ เมื่อมหาเมฆคือพระ- พุทธเจ้า หลั่งฝนตกลง. บทว่า ธมฺมวุฏฺิโย ได้แก่ เมล็ดฝน คือ ธรรมกถา. สมัยต่อจากนั้น สัตว์เจ็ดสิบแปดโกฏิตรัสรู้ ในการที่ทรงแสดงมงคล ปัญหา. นั้นเป็นอภิสมัยครั้งที่ ๓ ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า เมื่อพระอโนมทัสสีพุทธเจ้า ทรงหลั่งฝนคือ ธรรม ต่อจากนั้น ยังสัตว์ทั้งหลายให้อิ่ม อภิสมัยครั้ง ที่ ๓ ก็ได้มีแก่สัตว์เจ็ดสิบแปดโกฎิ.