พระไตรปิฎก

แต่นั้น พระผู้มีพระยศใหญ่ ทรงทำประทักษิณ โพธิมัณฑสถานอันยอดเยี่ยม ตรัสรู้ ณ โคนโพธิพฤกษ์ ชื่อต้นอัสสัตถะ. ท่านผู้นี้ จักมีพระชนนี พระนามว่า พระนาง มายา พระชนก พระนามว่า พระเจ้าสุทโธทนะ ท่าน ผู้นี้จักมีพระนามว่า โคตมะ. พระอัครสาวกชื่อพระโกลิตะ และพระอุปติสสะ ผู้ไม่มีอาสวะ ปราศจากราคะ มีจิตสงบตั้งมั่น พระ- พุทธอุปัฏฐากชื่อพระอานันทะจักบำรุงพระชินเจ้าผู้นี้. พระอัครสาวิกา ชื่อพระเขมา และ พระอุบล- วรรณา ผู้ไม่มีอาสวะปราศจากราคะ มีจิตสงบตั้งมั่น โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์นั้น เรียก ว่าต้นอัสสัตถะ. อัครอุปัฏฐาก ชื่อจิตตะ และหัตถกะอาฬวกะ อัครอุปัฏฐายิกา ชื่อนันทมาตา และอุตตรา. พระ โคดมผู้มีพระยศ พระองค์จักมีพระชนมายุ ๑๐๐ ปี. มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ฟังพระดำรัสนี้ของ พระผู้ไม่มีผู้เสมอ ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่แล้ว ก็ปลาบปลื้ม ใจว่า ท่านผู้นี้เป็นหน่อพุทธางกูร. หมื่นโลกธาตุ ทั้งเทวโลก ก็พากันโห่ร้อง ปรบ มือ หัวร่อร่าเริง ประคองอัญชลีนมัสการกล่าวว่า.