พระไตรปิฎก

ทั่วไป พวกมนุษย์ทั่วชมพูทวีป ชุมนุมกันช่วยกันสร้างพระเจดีย์สำเร็จด้วย รัตนะ ๗ ประการสูง ๑๒ โยชน์ ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า พระปทุมุตตรศาสดา มีพระนคร ชื่อว่า หังสวดี พระชนก พระนามว่า พระเจ้าอานันทะ พระชนนี พระนามว่า พระนางสุชาดา. พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่มี พระอัครสาวิกา ชื่อว่าพระอมิตา และ พระอสมา โพธิ- พฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ชื่อต้นสลละ (ต้นช้างน้าว). พระมหามุนีสูง ๕๘ ศอก พระลักษณะอันประ- เสริฐ ๓๒ เช่นเดียวกับรูปปฏิมาทอง. พระรัศมีแห่งพระสรีระ แผ่ไปรอบๆ ๑๒ โยชน์ ยอดเรือน บานประตู ฝา ต้นไม้ กองศิลา คือภูเขา ก็กั้นพระรัศมีนั้นไม่ได้. ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุแสนปี พระปทุมุตตระ พุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีพระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น ย่อมยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสาร. พระองค์ทั้งพระสาวก ยังชนเป็นอันมากให้ข้าม โอฆสงสาร ตัดความสงสัยทุกอย่างแล้ว ก็เสด็จดับ ขันธปรินิพพาน เหมือนกองไฟลุกโพลงแล้วก็ดับ ฉะนั้น.