Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 482

เล่ม มมร. 73 หน้า 482 ข้อ 12
ธรรมดามณีรัตนะของพระเจ้าจักรพรรดิ์ ย่อมสว่าง ไปโยชน์หนึ่ง ฉันใด รัตนะคือพระรัศมีของพระองค์ ก็แผ่ไปโยชน์หนึ่งโดยรอบ ฉันนั้น. ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุเก้าหมื่นปี พระองค์ทรง มีพระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น ย่อมยังหมู่ชนเป็นอันมาก ให้ข้ามโอฆสงสาร. พระศาสนานี้ มากไปด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้มีวิชชา ๓ มีอภิญญา ๖ ผู้ถึงกำลังฤทธิ์ คงที่. พระอรหันต์แม้เหล่านั้น ผู้มีบริวารยศหาประ มาณมิได้ ผู้หลุดพ้น ปราศจากอุปธิ พระอรหันต์ เหล่านั้นแสดงแสงสว่างคือญาณแล้ว ต่างก็นิพพาน กันหมด. พระชินวรสุเมธพุทธเจ้า ดับขันธปรินิพพาน ณ พระวิหารเมธาราม พระบรมสารีริกธาตุก็เฉลี่ยกระจาย ไปเป็นส่วนๆ ในประเทศนั้นๆ. จบวงศ์พระสุเมธพุทธเจ้าที่ ๑๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka