Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 6 หน้าที่ 437

เล่ม มมร. 6 หน้า 437 ข้อ 167
จับภิกษุนั้น นี้ชื่อชีวิตันตราย. มนุษย์ประสงค์ ให้ภิกษุรูปเดียวหรือหลายรูป เคลื่อนจากพรหมจรรย์ จับเอาไป นี้ชื่อพรหมจริยันตราย. ในอันตรายเห็นปานนี้ พึงสวดปาติโมกข์ย่อได้. จะพึงสวดอุทเทสที่ ๑ หรือสวด ๒ อุทเทส. ๓ อุทเทส ๔ อุทเทส เบื้องต้นก็ตาม. ในอุทเทส เหล่านั้น มีอุทเทสที่ ๒ เป็นต้น เมื่ออุทเทสโดยังสวดไม่จบ มีอันตราย อุทเทส แม้นั้น พึงสวดด้วยสุตบททีเดียว. อรรถกถาปาติโมกขุทเทส จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka