Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 522

เล่ม มมร. 73 หน้า 522 ข้อ 14
ลำดับนั้น พญาช้างอันพระทศพลทรงพร่ำสอนอย่างนี้ ก็ได้สำนึก เป็น ผู้ที่ทรงฝึกปรือแล้วอย่างยิ่ง ถึงพร้อมด้วยวินัย แล จรรยา ก็ได้เป็นเหมือน ศิษย์. ครั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าปิยทัสสีพระองค์นั้น ทรงทรมานพญาช้างโทณมุข เหมือนพระศาสดาของเราทรงทรมานช้างธนปาลแล้ว จึงทรงแสดงธรรมโปรด ในสมาคมแห่งมหาชนนั้น. ครั้งนั้น ธรรมาภิสมัยได้มีแก่สัตว์แปดหมื่นโกฏิ. นี้เป็นอภิสมัยครั้งที่ ๓ ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า ต่อจากสมัยของพระสุชาตพุทธเจ้าก็มีพระสยัมภู พุทธเจ้า พระนามว่า ปิยทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ ผู้นำ โลก อันเข้าเฝ้าได้ยาก เสมอด้วยพระพุทธเจ้า ผู้ไม่มี ผู้เสมอ. พระพุทธเจ้าแม้พระองค์นั้น มีบริวารยศอัน ประมาณมิได้ รุ่งโรจน์ดุจดวงอาทิตย์ ทรงกำจัดความ มืดทุกอย่าง ประกาศพระธรรมจักร. พระพุทธเจ้าผู้มีพระเดช ที่ชั่งไม่ได้แม้พระองค์ นั้น ก็ทรงมีอภิสมัย ๓ ครั้ง อภิสมัยครั้งที่ ๑ ได้มีแก่ สัตว์แสนโกฏิ. ท้าวสุทัสสนเทวราชทรงชอบใจมิจฉาทิฏฐิ พระ- ศาสดาเมื่อทรงบรรเทาทิฏฐิของท้าวเทวราชพระองค์ นั้นแล้ว ก็ทรงแสดงธรรมโปรด. ครั้งนั้น การประชุมของชนนับไม่ได้ เป็น มหาสันนิบาต อภิสมัยครั้งที่ ๒ ได้มีแก่สัตว์เก้าหมื่น โกฏิ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka