พระไตรปิฎก

พฤกษ์ ชื่อ อสนะต้นประดู่ พระสรีระสูง ๖๐ ศอก พระชนมายุแสนปี พระ อัครมเหสีพระนามว่า พระนางสุภัททา พระโอรสพระนามว่า อานันทะ เสด็จออกอภิเนษกรมณ์ด้วยยานคือม้า. ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า พระติสสพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ ทรงมี พระนครชื่อเขมกะ พระชนกพระนามว่า ชนสันธะ พระชนนีพระนามว่า พระนางปทุมา. พระติสสพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ มีพระอัคร สาวก ชื่อพระพรหมเทวะ และพระสุทัตตาโพธิพฤกษ์ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกว่า อสนะ ต้นประดู่. พระชินพุทธเจ้าพระองค์นั้น โดยส่วนสูง ๖๐ ศอก ไม่มีผู้เปรียบ ไม่มีผู้เสมือน ปรากฏดังภูเขา หิมวันต์. พระผู้มีจักษุดำรงอยู่ในโลก แสนปี พระผู้มี พระเดชไม่มีผู้เทียบพระองค์นั้น ก็มีพระชนมายุเท่า นั้น. พระองค์ทั้งพระสาวก เสวยพระยศยิ่งใหญ่ อัน สูงสุด เลิศ ประเสริฐ รุ่งเรืองแล้วก็ปรินิพพานไป ดังกองไฟที่ดับไปฉะนั้น. พระองค์ทั้งพระสาวกก็ปรินิพพานไป เหมือน พลาหกเมฆฝน หายไปเพราะลม เหมือนน้ำค้างเหือด หายไปเพราะดวงอาทิตย์ เหมือนความนิดหายไปเพราะ ดวงประทีปฉะนั้น.