Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 587

เล่ม มมร. 73 หน้า 587 ข้อ 19
เราเล่าเรียนพระสูตร พระวินัย และนวังคสัตถุ- ศาสน์ทั้งหมด ยังพระศาสนาของพระชินพุทธเจ้าให้ งาม. เราอยู่อย่างไม่ประมาท ในพระศาสนานั้นเจริญ พรหมวิหารภาวนา ถึงฝั่งแห่งอภิญญาก็ไปสู่พรหม- โลก. พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีพระนครชื่อว่ากาสี พระชนก พระนามว่า พระเจ้าชัยเสน พระชนนีพระนามว่า พระนางสิริมา คู่พระ อัครสาวกชื่อว่า พระสุรักขิตะ และ พระธัมมเสนะ พระพุทธอุปัฏฐากชื่อว่า พระสภิยะ คู่พระอัครสาวิกา ชื่อว่า พระจาลา และ พระอุปจาลา โพธิ- พฤกษ์ชื่อว่า อามลกะ คือต้นมะขามป้อม พระสรีระสูง ๕๘ ศอก พระชนมายุ เก้าหมื่นปี พระอัครมเหสีพระนามว่า พระนางกีสาโคตมี พระโอรสพระนาม ว่า พระอนุปมะ เสด็จออกอภิเนษกรมณ์ด้วยยานคือช้าง. ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า พระปุสสพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ มีพระนคร ชื่อกาสี พระชนกพระนามว่าพระเจ้าชัยเสน พระชนนี พระนามว่า พระนางสิริมา ฯ ล ฯ โพธิพฤกษ์ของพระ ผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกว่าอามัณฑะ ต้น มะขามป้อม ฯ ล ฯ . พระมุนีแม้พระองค์นั้นสูง ๕๘ ศอก งามเหมือน ดวงอาทิตย์ เต็มเหมือนดวงจันทร์. ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุเก้าหมื่นปี พระปุสส- พุทธเจ้าพระองค์นั้น เมื่อทรงพระชนม์ถึงเพียงนั้น จึง ทรงยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆะ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka