พระไตรปิฎก

ประชุมพระภิกษุเจ็ดหมื่น เป็นสันนิบาตครั้งที่ ๓ ภิกษุสันนิบาตอันโลกธรรมไม่ซึบซาบ เหมือนปทุม เกิดเติบโตในน้ำ อันน้ำไม่ซึบซาบ ฉะนั้น. สมัยนั้น เราเป็นกษัตริย์นามว่า อรินทมะ เลี้ยงดู พระสงฆ์ มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานให้อิ่มหนำสำราญ ด้วยข้าวน้ำ. เราถวายผ้าอย่างดีเป็นอันมาก ไม่น้อยนับโกฏิ ผืน ได้ถวายยานคือช้างที่ประดับแล้วแด่พระสัมพุทธ- เจ้า. เราชั่งกัปปิยภัณฑ์ ด้วยประมาณเท่ายานคือช้าง แล้วน้อมถวาย เรายังจิตของเราที่ตั้งมั่นคง ให้เต็ม ด้วยปีติในทานเป็นนิตย์. พระสิขีพุทธเจ้า ผู้นำเลิศแห่งโลก ได้ทรงพยา- กรณ์เราว่า สามสิบเอ็ดกัปนับแต่นี้ไป จักเป็นพระ พุทธเจ้า. พระตถาคต ออกอภิเนษกรมณ์ จากกรุงกบิล- พัสดุ์อันน่ารื่นรมย์ ทรงตั้งความเพียร ทำทุกกรกิริยา. พระตถาคต ประทับนั่ง ณ โคนต้นอชปาล- นิโครธ ทรงรับข้าวมธุปายาส ณ ที่นั้นแล้ว เสด็จไป ยังแม่น้ำเนรัญชรา. พระชินเจ้าพระองค์นั้น เสวยข้าวมธุปายาส ที่ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เสด็จดำเนินตามทางอันดีที่เขา จัดแต่งไว้.