Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 627

เล่ม มมร. 73 หน้า 627 ข้อ 22
อัครอุปัฏฐากชื่อว่า โสตถิกะ และรัมมะ อัคร- อุปัฏฐายิกา ชื่อว่าโคตมี และสิริมา. พระเวสสภูพุทธเจ้าสูง ๖๐ ศอก อุปมาเสมอด้วย เสาทอง พระรัศมีแล่นออกจากพระวรกาย เหมือน ดวงไฟเหนือยอดเขายามราตรี. พระชนมายุของพระเวสสภู ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ พระองค์นั้น หกหมื่นปี พระองค์ทรงพระชนม์ยืนถึง เพียงนั้น จึงทรงยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆะ. พระองค์ทั้งพระสาวก ทรงทำพระธรรมให้แผ่ ขยายไปกว้างขวาง ทรงจำแนกมหาชน เป็นพระอริยะ ชั้นต่าง ๆ ทรงตั้งธรรมนาวา แล้วก็เสด็จดับขันธ- ปรินิพพาน. ชนทั้งหมด พระวิหาร พระอิริยาบถที่น่าดู ทั้ง นั้นก็อันตรธานไปสิ้นสังขารทั้งปวงก็ว่างเปล่า แน่แท้. พระเวสสภูพุทธเจ้า ผู้ชินวรศาสดา ดับขันธ- ปรินิพพาน ณ พระวิหารเขมาราม พระบรมสารีริก- ธาตุ ก็แผ่ไปกว้างขวางเป็นส่วน ในถิ่นนั้น ๆ. จบวงศ์พระเวสสภูพุทธเจ้าที่ ๒๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka