Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 633

เล่ม มมร. 73 หน้า 633 ข้อ 22
เราสดับพระธรรมจักรอันอุดมประณีตที่พระ- พุทธเจ้าผู้ไม่มีผู้เสมอพระองค์นั้นทรงประกาศแล้วก็ ชอบใจการบรรพชา. เราบำเพ็ญมหาทาน ไม่เกียจคร้านทั้งกลางคืน กลางวัน ทราบการบรรพชาว่าพร้อมพรั่งด้วยคุณ จึง บรรพชาในสำนักของพระชินพุทธเจ้า. เราถึงพร้อมด้วยอาจารคุณ ตั้งมั่นในวัตรและ ศีล แสวงหาพระสัพพัญญุตญาณ จึงยินดีอยู่ในพระ- ศาสนา ของพระชินพุทธเจ้า. เราเข้าถึงศรัทธาและปีติ ถวายบังคมพระพุทธเจ้า ผู้พระศาสดา เราก็เกิดปีติ เพราะเหตุแห่งพระโพธิ- ญาณนั่นแล. พระสัมพุทธเจ้าทรงทราบว่า เรามีใจไม่ท้อถอย จึงทรงพยากรณ์ดังนี้ว่า นับแต่กัปนี้ไปสามสิบเอ็ดกัป ท่านผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า. พระตถาคตออกอภิเนษกรมณ์จากกรุงกบิลพัสดุ์ อันน่ารื่นรมย์ ฯ ล ฯ จักอยู่ต่อหน้าของท่านผู้นี้. เราฟังพระดำรัสของพระองค์ จิตก็ยิ่งเสื่อมใส จึง อธิษฐานข้อวัตรยิ่งยวดขึ้นไป เพื่อบำเพ็ญบารมี ๑๐ ให้บริบูรณ์.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka