พระไตรปิฎก

พระกกุสันธพุทธเจ้า ผู้เป็นพระศาสดา ทรงมี พระชนกเป็นพราหมณ์ ชื่อว่าอัคคิทัตตะ ทรงชนนี ชื่อว่าวิสาขา. ตระกูลของพระสัมพุทธเจ้า เป็นตระกูลใหญ่ ประเสริฐเลิศล้ำกว่านรชนทั้งหลาย เป็นชาติสูง มี บริวารยศใหญ่ อยู่ในนครเขมะนั้น. พระกกุสันธพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ มีพระ อัครสาวก ชื่อว่าพระวิธุระและพระสัญชีวะ พระพุทธ- อุปัฏฐากชื่อว่าพระพุทธิชะ. มีพระอัครสาวิกาชื่อว่า พระสามา และพระจัมปา โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียก ว่า ต้นสิรีสะ (ไม้ซึก). พระมหามุนีสูง ๔๐ ศอกพระรัศมีสีทองแล่นออก ไปรอบ ๆ ๑๐ โยชน์. พระกกุสันธพุทธเจ้าพระองค์นั้น มีพระชนมายุ สี่หมื่นปี พระองค์ทรงพระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น จึงทรง ยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆะ. พระองค์ทั้งพระสาวก ทรงขยายตลาดธรรมแก่ บุรุษสตรี ในโลกทั้งเทวโลก ทรงบันลือดุจการบันลือ ของราชสีห์ แล้วเสด็จดับขันธปรินิพพาน.