พระไตรปิฎก

สมัยนั้น เราเป็นกษัตริย์นามว่า ปัพพตะ พรั่ง พร้อมด้วยมิตรอำมาตย์ มีกำลังพลและพาหนะหาที่สุด มิได้. เข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้า สดับธรรมอันยอดเยี่ยม นิมนต์ พระองค์พร้อมทั้งพระสงฆ์พุทธชิโนรส ถวาย ทานจนพอต้องการ. ได้ถวายผ้าไหมทำในเมืองปัตตุณณะ ผ้าทำใน เมืองจีน ผ้าแพร ผ้ากัมพล ฉลองพระบาทประดับทอง แด่พระศาสดาและพระสาวก. พระพุทธเจ้าแม้พระองค์นั้น ประทับนั่ง ณ ท่ามกลางสงฆ์ ทรงพยากรณ์เราว่า ในภัทรกัปนี้ ท่านผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า. พระตถาคต ออกอภิเนษกรมณ์จากกรุงกบิลพัสดุ์ อันน่ารื่นรมย์ ฯ ล ฯ จักอยู่ต่อหน้าของท่านผู้นี้. เราสดับคำของพระองค์แล้ว จิตก็ยิ่งเลื่อมใส จึง อธิษฐานข้อวัตรยิ่งยวดขึ้นไป เพื่อบำเพ็ญบารมี ๑๐ ให้บริบูรณ์. เรากำลังแสวงหาพระสัพพัญญุตญาณ ถวายทาน แด่พระผู้สูงสุดในนรชน สละราชสมบัติยิ่งใหญ่ บวช ในสำนักของพระชินพุทธเจ้า.