พระไตรปิฎก

ศาสนาของเรา ผู้ศากยมุนีในโลกนี้ บริสุทธิ์ดี แล้ว แผ่ไปกว้างขวาง คนเป็นอันมากรู้กัน มั่นคง เจริญออกดอกบานแล้ว. ภิกษุทั้งหมดหลายร้อย ผู้ไม่มีอาสวะ ปราศจาก ราคะ มีจิตสงบ ตั้งมั่น ย่อมแวดล้อมเราทุกเมื่อ. บัดนี้ เดี๋ยวนี้ ภิกษุเหล่าใด ละภพมนุษย์ ภิกษุ เหล่านั้น เป็นเสกขะ ยังไม่บรรลุพระอรหัต วิญญูชน ก็ติเตียน. นรชนผู้ท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏ ผู้ยินดีในธรรม ทุกเมื่อ เมื่อชมเชยอริยมรรค รุ่งเรืองอยู่ ก็จักตรัสรู้. เรามีนครชื่อกบิลพัสดุ์ พระชนก พระนามว่า พระเจ้าสุทโธทนะ พระชนนีเรียกว่า พระนางมายาเทวี. เราครองฆราวาสวิสัยอยู่ ๒๙ ปี มีปราสาทเยี่ยม ๓ หลัง ชื่อว่าสุจันทะ โกกนุทะ และโกญจะ มีสนม กำนัลที่แต่งกายงามสี่หมื่นนาง อัครมเหสีพระนามว่า พระยโสธรา โอรสพระนามว่าพระราหุล. เราเห็นนิมิต ๔ ออกอภิเนษกรมณ์ด้วยยาน คือ ม้า ทำความเพียร ประพฤติทุกกรกิริยา ๖ ปี. เรา ชินโคตมะสัมพุทธเจ้า ประกาศพระธรรม- จักร ณ ป่าอิสิปตนะ มิคทายวัน ณ กรุงพาราณสี เป็น สรณะของสัตว์ทั้งปวง. เรามีภิกษุคู่พระอัครสาวก ชื่อว่าโกลิตะ และ อุปติสสะ มีพุทธอุปัฏฐากประจำสำนักชื่อว่าอานันทะ.