พระไตรปิฎก

น้อมล่วงไปเหมือนอย่างนั้นอัก. ในวันที่สามก็ให้อย่างนั้นอีกแล้วคิดว่าน่าปลื้ม ใจหนอ เป็นลาภของเรา เราประสบบุญมากหนอ หากเราได้ทักขิไณยบุคคล เราจะให้ทานอย่างนี้ ตลอดเดือนหนึ่งบ้าง สองเดือนบ้าง. แม้ในสามวัน พระดาบสก็ตั้งจิตอธิษฐานว่า ด้วยทานนั้นเรามิได้ปรารถนา ลาภสักการะ และความสรรเสริญ ไม่ปรารถนาสมบัติจักรพรรดิ ไม่ปรารถนาสักกสมบัติ ไม่ปรารถนาพรหมสมบัติ ไม่ปรารถนาสาวกโพธิญาณ ไม่ปรารถนาปัจเจก- โพธิญาณ ที่แท้ขอทานของเรานี้ จงเป็นปัจจัยแห่งพระสัพพัญญุตญาณเถิด. ด้วยเหตุนั้นท่านอกิตติดาบสจึงกล่าวว่า :- ในกาลนั้นด้วยเดชแห่งการประพฤติตบะ ของเรา ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่ในไตรทิพย์ทรง ร้อนพระทัย ทรงแปลงเพศเป็นพราหมณ์ เข้า มาหาเราเพื่อภิกษา. เราได้เห็นพราหมณ์มายืนอยู่ใกล้ประตู บรรณศาลาของเรา จึงเอาใบหมากเม่าที่เรานำ มาแต่ป่า อันไม่มีน้ำมันทั้งไม่เค็มให้หมด พร้อมกับภาชนะ. ครั้นได้ให้ใบหมากเม่าแก่พราหมณ์นั้น แล้ว เราจึงคว่ำภาชนะ ละการแสวงหาใบ