พระไตรปิฎก

พระองค์จึงพระราชทานพระยาคชสารตัวประ- เสริฐ อันประกอบด้วยธัญญลักษณ์ สมบูรณ์ ด้วยมงคล ชนะในสงครามอันสูงสุด แก่ ยาจก เมื่อพระองค์ทรงพระราชทานคชสาร แล้ว พระองค์จักเสวยราชสมบัติได้อย่างไร ( เราได้ตอบว่า ) แม้ราชสมบัติทั้งหมดเราก็ พึงให้ ถึงสรีระของตนเราก็พึงให้ เพราะ สัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา ฉะนั้น เรา จึงได้ให้พระยาคชสาร ดังนี้แล. จบ กุรุธรรมจริยาที่ ๓ อรรถกถากุรุธรรมจริยาที่ ๓ พึงทราบวินิจฉัยในกุรุธรรมจริยาที่สามดังต่อไปนี้. บทว่า อินฺท- ปตฺเถ ปุรุตฺตเม คือเมืองอุดม เมืองประเสริฐ แห่งแคว้นกุรุ ชื่อว่า อินทปัตถะ. บทว่า ราชา ชื่อว่า ราชา คือยังบริษัทให้ยินดีด้วยสังคห- วัตถุ ๔ โดยธรรม โดยเสมอ. บทว่า กุสเล ทสหุปาคโม คือ ประกอบด้วยกุสลกรรมบท ๑๐ ประการ หรือด้วยบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ มีทาน- มัยเป็นต้น. บทว่า กาลิงฺครฏฺวิสยา คือพวกพราหมณ์ชาวกาลิงครัฐ. บทว่า พฺราหฺมณา อุปคญฺฉุ มํ คือพราหมณ์ ๘ คน อันพระเจ้ากาลิงคะ