พระไตรปิฎก

ข้าแต่มหาราช ขอจงพระราชทาน ช้าง เครื่องนุ่งห่มทำด้วยทอง. ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐในราชสมบัติ ชาวสีพีทั้งปวง พร้อมด้วยยวดยาน พร้อมด้วย รถ ยังแวดล้อมพระองค์อยู่โดยรอบทุกเมื่อ ขอพระองค์จงพระราชทานอย่างอื่นเถิด. ลำดับนั้นพระราชาได้ตรัส ๓ คาถาว่า :- ผู้ใดแลกล่าวว่าจักให้แล้วตั้งใจไม่ให้ ผู้ นั้นย่อมสวมบ่วงที่ตกลงไปบนแผ่นดินที่คอ. ผู้ใดกล่าวว่าจักให้แล้วตั้งใจไม่ให้ ผู้นั้น เป็นผู้ลามกว่าผู้ลามก จะตกนรกของพระยา- ยม. เมื่อเขาขอสิ่งใดควรให้สิ่งนั้น เมื่อเขา ไม่ขอสิ่งใด ไม่ควรให้สิ่งนั้น. เราจักให้สิ่งที่พราหมณ์ขอ. ในบทเหล่านั้น บทว่า โน เป็นเพียงนิบาต. ข้าแต่พระองค์ พระ- องค์อย่าพระราชทานพระเนตรเลยพระเจ้าข้า. บทว่า มา โน สพฺเพ