พระไตรปิฎก

ลงจากเทวโลก มาขอนางมัทรีผู้มีศีล มีจริยา- วัตรอันงาม กะเราอีก เรามีความดำริแห่งใจ อันเลื่อมใส จับพระหัตถ์พระนางมัทรียัง ฝ่ามือให้เต็มด้วยน้ำ ได้ให้พระนางมัทรีแก่ พราหมณ์นั้น เมื่อเราให้พระนางมัทรี หมู่ เทวดาในอากาศเบิกบาน พลอยยินดี แม้ในกาลนั้น แผ่นดิน เขาสิเนรุราช และ ป่าหิมพานต์ ก็หวั่นไหว เราสละพ่อชาลี แม่กัณหาชนาผู้ธิดา และพระนางมัทรีเทวีผู้มี จริยาวัตรอันงาม ไม่คิดถึงเลย เพราะเหตุแห่ง โพธิญาณนั่นเอง เราจะเกลียดบุตรทั้งสอง หามิได้ จะเกลียดพระนางมัทรีก็หามิได้ แต่ สัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา ฉะนั้นเราให้ บุตรและภรรยาผู้เป็นที่รัก อีกครั้งหนึ่ง เมื่อ พระมารดาและพระบิดาเสด็จมาพร้อมกัน ณ ป่าใหญ่ ทรงกันแสงสะอึกสะอื้นน่าสงสาร ตรัสถามถึงสุขทุกข์กันอยู่ เราได้เข้าเฝ้าพระ-