พระไตรปิฎก

เอาผลตามแต่จะหาได้ อันถึงพร้อมด้วยคุณมิใช่น้อย เพราะฉะนั้น เราจึงละ อาหารอันเกิดแต่ธัญชาติที่เขาหว่านและปลูกแล้ว บริโภคผลไม้ ตามที่หาได้ ดังนี้ จำเดิมแต่กาลนั้น พระมหาสัตว์ก็ทำอย่างนั้น แล้วสืบต่ออยู่ พยายาม อยู่ภายใน ๗ วันก็ยังสมาบัติแปด และอภิญญาห้าให้เกิดขึ้นแล้ว. ว่าด้วยการทำทางและได้รับพยากรณ์ ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า เราละธัญชาติที่หว่านแล้วปลูกแล้ว โดยไม่เหลือถือเอาผลไม้ที่ตกตามแต่หาได้ ซึ่งถึงพร้อมด้วยคุณมิใช่น้อย เราตั้งความ เพียรในการนั่ง การยืน การจงกรมในที่ นั้น ในภายในสัปดาห์ เราก็บรรลุกำลัง แห่งอภิญญา เมื่อเราถึงความสำเร็จเป็นผู้ ชำนาญแล้วในพระศาสนาอย่างนี้ พระชิน- เจ้าพระนามว่า ทีปังกร ผู้เป็นนายกของโลก ก็ทรงอุบัติขึ้น เรามัวยินดีในฌาน จึงมิได้ เห็นนิมิต ๔ คือ เมื่อพระองค์ทรงอุบัติ ทรงประสูติ ตรัสรู้ และแสดงธรรม พวกมนุษย์ผู้มีจิตยินดี นิมนต์พระตถาคต ให้เสด็จไปในเขตแดนประเทศชายแดน แล้วพากันแผ้วถางทางเป็นที่เสด็จมาของ พระตถาคต สมัยนั้น เราครองผ้าคากรอง ของตนออกจากอาศรม เหาะไปในท้องฟ้า