Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 75 หน้าที่ 87

เล่ม มมร. 75 หน้า 87 ข้อ 1
ดอกสน ดอกประดู่ ดอกกระทิง ดอก บุนนาค และดอกการะเกดทั่วทิศานุทิศ ส่วนเราสยายผมออก และเปลื้องผ้าคากรอง และหนังสือลาดไว้บนเปือกตมแล้ว นอน คว่ำลง (โดยตั้งใจว่า) ขอพระพุทธเจ้าจง ทรงเหยียบเรา อย่าได้ทรงเหยียบโคลนตมเลย การที่พระองค์ทางดำเนินไปเช่นนั้น จักเป็น ประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา เมื่อเรานอนที่พื้น ดินแล้ว ได้มีความคิดอย่างนี้ว่า เราเมื่อ ปรารถนาอยู่ วันนี้จักฆ่ากิเลสทั้งหลายได้ การที่กระทำให้แจ้งซึ่งธรรม ด้วยเพศ อันบุคคลอื่นไม่รู้จักในที่นี้ จะมีประโยชน์ อะไร ? เราบรรลุสัพพัญญุตญาณแล้ว จัก เป็นพระพุทธเจ้าในโลกพร้อมทั้งเทวโลก ความที่เราเป็นบุรุษแสดงความสามารถข้าม ไปคนเดียว จะมีประโยชน์อะไร ? เราบรรลุ สัพพัญญุตญาณแล้ว จักยังมนุษยโลกทั้ง เทวโลกให้ข้ามไปพร้อมกัน ความที่เราเป็น บุรุษมีบุญญาธิการส่องถึงความสามารถคน เดียวนี้ จะมีประโยชน์อะไร ? เราบรรลุ สัพพัญญุตญาณแล้ว จักยังประชุมชนอัน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka