พระไตรปิฎก

ในครั้งนั้น ได้เห็นขันติบารมีอันเป็น พุทธการกธรรมข้อที่ ๖ อันพระมเหสี ทั้งหลายในกาลก่อนปฏิบัติแล้ว ส้องเสพ แล้ว จึงสอนตนว่า เธอจงสมาทานพุทธ- การกธรรมข้อที่ ๖ นี้ ทำให้มั่นก่อน เธอ มีใจไม่เป็นสองในขันติบารมีนั้น จักบรรลุ สัมโพธิญาณ ธรรมดาว่า แผ่นดินย่อม ทนสิ่งที่สะอาดบ้าง สิ่งที่ไม่สะอาดบ้างทั้ง หมดที่เขาทิ้งไป ย่อมไม่ทำความยินดี ยินร้าย แม้ฉันใด ถึงท่านก็ฉันนั้นเหมือน กัน ต้องอดทนต่อการนับถือ และความ ดูหมิ่นของชนทั้งปวง ท่านบำเพ็ญขันติ- บารมีแล้ว จักบรรลุสัมโพธิญาณ. อันพุทธการกธรรมทั้งหลายมิได้มี เพียงท่าน เราจักเลือกเฟ้นธรรมแม้อื่น ๆ บ่มโพธิญาณเมื่อเราเลือกเฟ้น ในครั้งนั้น ได้เห็นสัจจบารมีอันเป็นพุทธการกธรรม ข้อ ที่ ๗ อันพระมเหสีทั้งหลายในปางก่อนปฏิบัติ แล้ว ส้องเสพแล้ว จึงสอนตนว่า ท่าน จงสมาทานพุทธการกธรรมข้อที่ ๗ นี้ ทำให้มั่นก่อน ท่านมีวาจาไม่เป็นสองใน สัจจบารมีนั้น จักบรรลุสัมโพธิญาณ