พระไตรปิฎก

แล้ว จึงสอนตนว่า เธอเป็นผู้คงที่มั่นคง สมาทานพุทธการกธรรมข้อที่ ๑๐ นี้ให้มั่น ก่อนแล้ว จักบรรลุสัมโพธิญาณ ธรรมดา แผ่นดินเว้นจากความยินดียินร้ายเหล่านั้น ทั้งสอง ย่อมวางเฉยสิ่งอันไม่สะอาดและ สิ่งสะอาดที่บุคคลโยนไปแล้ว แม้ฉันใด เธอ ก็จงเป็นฉันนั้นนั่นแหละ บำเพ็ญอุเบกขา- บารมี เป็นผู้คงที่ในสุขและทุกข์ในกาลทุก เมื่อแล้ว จักบรรลุสัมโพธิญาณ. ธรรมทั้งหลายอันบ่มโพธิญาณในโลก มีประมาณเท่านี้แหละ ไม่เกินจากนี้ ท่าน จงตั้งมั่นอยู่ในธรรมเหล่านั้นเถิด เมื่อเรา พิจารณาธรรมทั้งหลาย ที่เป็นสภาวะ รสะ และลักษณะเหล่านี้อยู่ ด้วยเดชแห่งธรรม เหล่านั้น แผ่นดินหมื่นโลกธาตุก็หวั่นไหว แผ่นดินหวั่นไหวอยู่ ส่งเสียงดังเหมือน เครื่องยนตร์หีบอ้อยที่เขาบีบแล้ว แผ่นดิน ย่อมสั่นสะเทือนเหมือนจักรยนต์น้ำมัน ฉะนั้น. มหาสมุทรทั้งหลายก็ตีฟองนองเนือง ทั้งจอมเขาที่มหาสมุทรนั้นก็โอนอ่อนน้อมลง แล้ว เสียงดังหึ่ง ๆ ก็ดังก้องไปแล้วที่เขา