Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 75 หน้าที่ 107

เล่ม มมร. 75 หน้า 107 ข้อ 1
พระองค์นั้นเป็นสรณะแล้ว พระตถาคตเจ้า พระนามว่าทีปังกร ทำชนบางเหล่าให้ตั้งอยู่ ในสรณาคมน์ บางเหล่าให้ตั้งอยู่ในศีล ๕ บางเหล่าตั้งอยู่ในศีล ๑๐ อันประเสริฐ ให้ สามัญผล ๔ อันเป็นผลสูงสุดแก่ชนบางพวก ให้ธรรมอันไม่มีธรรมอื่นเสมอ คือปฏิสัม- ภิทา ๔ แก่ชนบางพวก พระนราสภทรง ประทานสมาบัติอันประเสริฐ ๘ แก่ชน บางเหล่า ประทานวิชชา ๓ และอภิญญา ๖ แก่ชนบางเหล่า พระมหามุนี พระนามว่า ทีปังกรพุทธเจ้า ตรัสโอวาทประชุมชนด้วย ความเพียร ได้ยังคำสั่งสอนของพระองค์ผู้ เป็นโลกนาถให้แพร่หลายแล้วด้วยความ พากเพียร พระพุทธเจ้าทีปังกร ทรงมี ลักษณะมีพระหนุใหญ่ และลำพระศองาม สมลักษณะ ยังประชุมชนให้ข้ามพ้นทุคติ พระมหามุนีทรงเห็นชนผู้ควรตรัสรู้ใน หนทางแม้ตั้งแสนโยชน์ ก็เสด็จไปยังชนนั้น ให้ตรัสรู้โดยพลัน. ศาสนาของพระทีปังกรนั้น ในการ ตรัสรู้ครั้งแรกของหมู่สัตว์ ได้มีประมาณถึง ร้อยโกฏิ ในครั้งที่สองมีประมาณเก้าสิบโกฏิ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka