Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 76 หน้าที่ 185

เล่ม มมร. 76 หน้า 185 ข้อ 513
ในคราวใด โลกจะพินาศด้วยไฟเผา- ผลาญ ในคราวนั้น ไฟย่อมโพลงขึ้นตั้งแต่พื้น ดินไปถึงพรหมโลก. ในคราวใด โลกจะฉิบหายด้วยน้ำ กำเริบในคราวนั้น แสนโกฏิจักรวาลย่อมละลาย ไปเป็นอันเดียวกันด้วยน้ำกรด. ในคราวใด โลกจะฉิบหายด้วยลม กำเริบ ในคราวนั้น ลมย่อมยังแสนโกฏิจักรวาล ให้กระจัดกระจายไปเป็นอันเดียวกัน. กายใด ที่ถูกงูชื่อกัฏฐมุขะ (งูปากไม้) ขบเอาแล้วย่อมแข็งกระด้าง ฉันใด กายนั้น ย่อมเป็นดุจอยู่ในปากงูกัฏฐมุขะขบเอา เพราะ ความที่ปฐวีธาตุเสียไปฉันนั้น กายใด ที่ถูกงู ชื่อปูติมุขะ (งูปากเน่า) ขบเอาแล้ว ย่อมเน่า ฉันใด กายนั้น ย่อมดุจอยู่ในปากงูปูติมุขะ ขบเอา เพราะความที่อาโปธาตุเสียไปฉันนั้น กายใด ที่ถูกงู ชื่ออัคคิมุขะ (งูปากไฟ) ขบเอาแล้วย่อมเร่าร้อน ฉันใด กายนั้น ย่อม เป็นดุจอยู่ในปากงูอัคคิมุขะขบเอา เพราะ ความที่เตโชธาตุเสียไปฉันนั้น กายใด ที่ถูกงู ชื่อสัตถมุขะ (งูปากศาสตรา) ขบเอาแล้ว ย่อมขาดเป็นชิ้น ฉันใด กายนั้นย่อม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka