Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 78 หน้าที่ 508

เล่ม มมร. 78 หน้า 508 ข้อ 776
ว่าโดยสาวัชชะ (โทษ) ปาณาติบาตมีโทษน้อยก็มี มีโทษมากก็มี. สิกขาบททั้งหลาย มีอทินนาทานเป็นต้น ก็เช่นเดียวกัน. เหตุต่าง ๆ แห่ง สิกขาบททั้ง ๕ นั้น ท่านแสดงไว้แล้วในหนหลังนั่นแหละ. ปาณาติบาต มีโทษ ดังนี้ การฆ่าสัตว์แมลงตัวเล็ก ๆ เช่นมดดำ ชื่อว่า มีโทษน้อย ฆ่าสัตว์เช่นนั้นที่ใหญ่กว่า มีโทษมากกว่า ฆ่าสัตว์ประเภทนับเนื่องด้วยนกใหญ่กว่านั้น มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าสัตว์ประเภทเลื้อยคลานใหญ่กว่านั้น มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าสัตว์ประเภทกระต่าย มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าสัตว์ประเภทเนื้อ มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าโค มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าม้า มีโทษมากกว่านั้น ฆ่าช้าง มีโทษมากกว่านั้น การฆ่ามนุษย์ผู้ทุศีล มีโทษมากกว่านั้น การฆ่ามนุษย์ผู้มีปกติประพฤติอย่างโค มีโทษมากกว่านั้น การฆ่ามนุษย์ผู้ถึงสรณะ (คือผู้ถึงพระไตรสรณคมน์) มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าผู้ตั้งอยู่ในสิกขาบท ๕ มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าสามเณร มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าภิกษุผู้เป็นปุถุชน มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าพระโสดาบัน มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าพระสกทาคามี มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าพระอนาคามี มีโทษมากกว่านั้น การฆ่าพระขีณาสพ มีโทษมากยิ่งนัก.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka