พระไตรปิฎก

[๘๗๕] ความบิดกาย เป็นไฉน ? ความเหยียดกาย การเหยียดกาย ความโน้มกายไปข้างหน้า ความ โน้มกายไปข้างหลัง ความโน้มกายไปรอบ ๆ ความตั้งตัวตรง ความไม่สบาย กาย อันใด นี้เรียกว่า ความบิดกาย. [๘๗๖] ความเมาอาหาร เป็นไฉน ? ความมึนเมาเพราะอาหาร ความอึดอัดเพราะอาหาร ความร้อนกระ- วนกระวายเพราะอาหาร ความหนักเนื้อหนักตัวเพราะอาหาร อันใด ของผู้ บริโภคอาหารแล้ว นี้เรียกว่า ความเมาอาหาร. [๘๗๗] ความย่อหย่อนแห่งจิต เป็นไฉน ? ความไม่สมประกอบแห่งจิต ความไม่ควรแก่การงานแห่งจิต ความ ท้อแท้ ความถดถอย การย่อหย่อน กิริยาที่ย่อหย่อน สภาพที่ย่อหย่อน การหดหู่ กิริยาที่หดหู่ สภาพที่หดหู่ แห่งจิต อันใด นี้เรียกว่า ความ ย่อหย่อนแห่งจิต. [๘๗๘] การหลอกลวง เป็นไฉน ? การหลอกลวงเกี่ยวด้วยการเสพปัจจัย การหลอกลวงด้วยการพูดเสียบ เคียง หรือการดำรงอิริยาบถ กิริยาที่ดำรงอิริยาบถ ความดำรงอิริยาบถด้วยดี ความสยิ้วหน้า สภาพที่สยิ้วหน้า การหลอกลวง กิริยาที่หลอกลวง สภาพที่ หลอกลวงของภิกษุผู้มุ่งลาภสักการะและชื่อเสียง ผู้มีความปรารถนาลามก ถูก ความอยากครอบงำ นี้เรียกว่า การหลอกลวง. [๘๗๙] การพูดประจบ เป็นไฉน ? การทักทายคนอื่น การแนะนำตนเอง การพูดปลอบโยน การพูด ยกย่อง การพูดเยินยอ การพูดอ้อมค้อม การพูดชมเชย การพูดสรรเสริญ