พระไตรปิฎก

เหล่านี้เรียกว่า อนุสัย ๗. [๑๐๐๖] ปริยุฏฐาน ๗ เป็นไฉน ? กามราคปริยุฏฐาน ปฏิฆปริยุฏฐาน มานปริยุฏฐาน ทิฏฐิปริยุฏฐาน วิจิกิจฉาปริยุฏฐาน ภวราคปริยุฏฐาน อวิชชาปริยุฏฐาน เหล่านี้เรียกว่า ปริยุฏฐาน ๗. [๑๐๐๗] สัญโญชน์ ๗ เป็นไฉน ? กามราคสัญโญชน์ ปฏิฆสัญโญชน์ มานสัญโญชน์ ทิฏฐิสัญโญชน์ วิจิกิจฉาสัญโญชน์ ภวราคสัญโญชน์ อวิชชาสัญโญชน์ เหล่านี้เรียกว่า สัญโญชน์ ๗. [๑๐๐๘] อสัทธรรม ๗ เป็นไฉน ? บุคคลเป็นผู้ไม่มีศรัทธา ไม่มีหิริ ไม่มีโอตตัปปะ มีการศึกษาน้อย เกียจคร้าน หลงลืมสติ ปัญญาทราม เหล่านี้เรียกว่า อสัทธรรม ๗. [๑๐๐๙] ทุจริต ๗ เป็นไฉน ? ปาณาติบาต อทินนาทาน กาเมสุมิจฉาจาร มุสาวาท ปิสุณาวาจา ผรุสวาจา สัมผัปปลาปะ เหล่านี้เรียกว่า ทุจริต ๗. [๑๐๑๐] มานะ ๗ เป็นไฉน ? มานะ อติมานะ มานาติมานะ โอมานะ อธิมานะ อัสมิมานะ มิจฉา- มานะ เหล่านี้เรียกว่า มานะ ๗.