Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 78 หน้าที่ 874

เล่ม มมร. 78 หน้า 874 ข้อ 1072
หรือ ดังนี้ แล้วกล่าวว่า ก็ท่านฉาบทาด้วยจันทน์แดง จึงไม่ต้องการให้ดอก ปทุมอันเป็นเครื่องประดับนั้นแก่เรา ดังนี้. บุรุษนั้น คิดว่า แม้ชนนี้ จัก เป็นผู้ทำกรรมเช่นเรานั่นแหละ จึงใคร่จะเสวยผลของกรรมนั้น ดังนี้ ลำดับ นั้น บุรุษผู้มีกงจักรอันพัดผันอยู่ที่ศีรษะนั้น จึงกล่าวว่า เอาเถิด เราจักให้ ดังนี้แล้วเอากงจักรใส่ให้บนศีรษะของนายมิตตวินทุกะแล้วไป. พระศาสดาทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ ว่า จตฺพภิ อฏฺชฺฌคมา อฏฺาภิปิ จ โสฬส โสฬสาภิ จ พาตฺตึส อตฺริจฺฉํ จกฺกมาสโท อิจฺฉาหตสฺส โปสสฺส จกฺกํ ภมติ มตฺถเก แปลว่า บุรุษนั้น (นายมิตตวินทุกะ) ละจาก นางเวมานิกเปรต ๔ นาง เสวยสมบัติกับ นางเวมานิกเปรต ๘ นาง ละจากนางเวมานิก เปรต ๘ นาง เสวยสมบัติอยู่กับนางเวมานิก เปรต ๑๖ นาง ละจากนางเวมานิกเปรต ๑๖ นางแล้วเสวยสมบัติอยู่กับนางเวมานิกเปรต ๓๒ นาง เป็นผู้มีความอยากเกินประมาณเข้าถึงจักร อยู่ จักรนั้นย่อมหมุนไปบนศีรษะของบุรุษผู้อัน ความอยากนำมาแล้ว ดังนี้. เรื่องอำมาตย์ อำมาตย์คนหนึ่ง มีความอยากเกินประมาณแม้อื่นอีก ก้าวล่วงเขตแดน ของตนเข้าไปสู่แดนของผู้อื่น ถูกโบยตีแล้วในที่นั้น จึงหนีไปสู่ที่เป็นที่อยู่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka