Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 7 หน้าที่ 198

เล่ม มมร. 7 หน้า 198 ข้อ 99 100
๑๖. กฐินเป็นอันกราน เพราะการแห่งบุคคล. ๑๗. กฐินเป็นอันกรานโดยชอบ ถ้าภิกษุอยู่ในสีมาอนุโมทนากฐิน นั้น แม้อย่างนี้ กฐินก็ชื่อว่าเป็นอันกราน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อย่างนี้แล กฐินเป็นอันกราน. [๙๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อย่างไรเล่า กฐินเป็นอันเดาะ ? มาติกา ๘ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มาติกาเพื่อเดาะกฐิน ๘ ข้อนี้ คือ ๑. กำหนดด้วยหลีกไป. ๒. กำหนดด้วยจีวรทำเสร็จ. ๓. กำหนดด้วยตกลงใจ. ๔. กำหนดด้วยผ้าเสียหาย. ๕. กำหนดด้วยได้ยินข่าว. ๖. กำหนดด้วยสิ้นหวัง. ๗. กำหนดด้วยล่วงเขต. ๘. กำหนดด้วยเคาะพร้อมกัน. อาทายสัตตกะที่ ๑ [๑๐๐] ๑. ภิกษุได้กรานกฐินแล้ว ถือจีวรที่ทำเสร็จแล้วหลีกไป ด้วยคิดว่าจักไม่กลับมา การเดาะกฐินของภิกษุนั้น กำหนดด้วยหลีกไป ๒. ภิกษุได้กรานกฐินแล้ว ถือจีวรหลีกไป เธออยู่นอกสีมา เกิด ความคิดอย่างนี้ว่า จักให้ทำจีวรผืนนี้ ณ ภายนอกสีมานี้แหละ จักไม่กลับมา ละ เธอให้ทำจีวรผืนนั้นเสร็จ การเดาะกฐินของภิกษุนั้น กำหนดด้วยทำจีวร เสร็จ. ๓. ภิกษุได้กรานกฐินแล้ว ถือจีวรหลีกไป เธออยู่นอกสีมา เกิด ความคิดอย่างนี้ว่า จักไม่ให้ทำจีวรผืนนี้ จักไม่กลับ การเดาะกฐินของภิกษุ นั้น กำหนดด้วยตกลงใจ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka