Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 79 หน้าที่ 174

เล่ม มมร. 79 หน้า 174 ข้อ 11
บุคคลบางคนไม่ต้องอาบัติ ไม่เดือดร้อน แต่ไม่รู้ชัดตาม ความเป็นจริง ซึ่งเจโตวิมุตติ ซึ่งปัญญาวิมุตติ อันเป็นที่ดับไม่เหลือ แห่งอกุศลธรรมอันลามกที่เกิดขึ้นแล้วเหล่านั้นของบุคคลนั้น. บุคคลบางคนไม่ต้องอาบัติ ไม่เดือดร้อน ทั้งรู้ชัดตาม ความเป็นจริง ซึ่งเจโตวิมุตติ ซึ่งปัญญาวิมุตติ อันเป็นที่ดับโดยไม่ เหลือแห่งอกุศลธรรมอันลามกที่เกิดขึ้นแล้วเหล่านั้นของบุคคลนั้น. ๒. บุคคลให้แล้วดูหมิ่น บุคคลดูหมิ่นด้วยการอยู่ร่วม บุคคลผู้เชื่อง่าย บุคคลโลเล บุคคลโง่งมงาย ๓. บุคคลเปรียบด้วยนักรบอาชีพ ๕ จำพวก ๔. ภิกษุผู้ถือบิณฑบาตเป็นวัตร ๕ จำพวก ๕. ภิกษุผู้ถือห้ามภัตอันนำมาเมื่อภายหลังเป็นวัตร ๕ จำพวก ๖. ภิกษุผู้ถือนั่งฉันอาสนะเดียวเป็นวัตร ๕ จำพวก ๗. ภิกษุผู้ถือทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวก ๘. ภิกษุผู้ถือเพียงไตรจีวรเป็นวัตร ๕ จำพวก ๙. ภิกษุผู้ถืออยู่ป่าเป็นวัตร ๕ จำพวก ๑๐. ภิกษุผู้ถืออยู่โคนไม้เป็นวัตร ๕ จำพวก ๑๑. ภิกษุผู้ถืออยู่ในที่แจ้งเป็นวัตร ๕ จำพวก ๑๒. ภิกษุผู้ถือการนั่งเป็นวัตร ๕ จำพวก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka