Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 79 หน้าที่ 176

เล่ม มมร. 79 หน้า 176 ข้อ 13
บุคคลบางคนไม่แทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้ง หลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน ทั้งไม่ทำที่สุดทุกข์ในทิฏฐธรรมเทียว เป็นโสดาบัน และสกทาคามี มาแล้วสู่ความเป็นอย่างนี้. จบฉักกมาติกา สัตตกมาติกา [๑๓] บุคคล ๗ จำพวก บุคคลเปรียบด้วยคนจมน้ำ ๗ เหล่าคือ ๑. บุคคลจมแล้วคราวเดียว ย่อมจมอยู่นั่นเอง ๑ บุคคลโผล่ขึ้นมาแล้ว จมลงอีก ๑ บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว หยุดอยู่ ๑ บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว เหลียวมองดู ๑ บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว ว่ายข้ามไป ๑ บุคคลโผล่ขึ้น และว่ายไปถึงที่ที่ตื้นพอหยั่งถึงแล้ว ๑ บุคคลโผล่ขึ้นและข้ามไปถึงฝั่งแล้ว เป็นพราหมณ์ยืนอยู่ บนบก ๑ ๒. บุคคลผู้เป็นอุภโตภาควิมุต ๑ บุคคลผู้เป็นปัญญาวิมุติ ๑ บุคคลผู้เป็นกายสักขี ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka