พระไตรปิฎก

[๑๐๑] ๑. บุคคล ผู้มีปกติกระทำให้บริบูรณ์ในศีล มีปกติ กระทำแต่พอประมาณในสมาธิ มีปกติกระทำแต่พอประมาณใน ปัญญา เป็นไฉน ? พระโสดาบัน พระสกทาคามี เหล่านี้ เรียกว่า มีปกติกระทำให้ บริบูรณ์ในศีล มีปกติกระทำแต่พอประมาณในสมาธิ มีปกติกระทำแต่พอ ประมาณในปัญญา. ๒. บุคคล ผู้มีปกติกระทำให้บริบูรณ์ในศีล และมี ปกติกระทำให้บริบูรณ์ ในสมาธิ มีปกติกระทำแต่พอประมาณใน ปัญญา เป็นไฉน ? พระอนาคามีนี้เรียกว่า บุคคลมีปกติทำให้บริบูรณ์ในศีล และมีปกติ ทำให้บริบูรณ์ในสมาธิ มีปกติทำแต่พอประมาณในปัญญา. ๓. บุคคลผู้มีปกติทำให้บริบูรณ์ในศีล ในสมาธิและ ในปัญญา เป็นไฉน ? พระอรหันต์ นี้เรียกว่า บุคคลมีปกติกระทำให้บริบูรณ์ในศีล สมาธิ และปัญญา. อรรถกถาบุคคลผู้มีปกติทำให้บริบูรณ์ในศีล เป็นต้น ข้อว่า "สีเลสุ ปริปูริการิโน" ความว่า พระอริยสาวกทั้งหลาย เหล่านี้ เพราะความที่ท่านไม่ก้าวล่วงมหาศีลสิกขาบท คือ อาบัติปาราชิก อันเป็นเบื้องต้นแห่งมรรคพรหมจรรย์ คือ อันเป็นอาทิพรหมจรรย์ และเพราะ เหตุที่ท่านออกจากอาบัติเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ท่านต้อง พระอริยสาวกเหล่านั้นย่อม