Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 79 หน้าที่ 461

เล่ม มมร. 79 หน้า 461 ข้อ 152
นิคมคาถา ก็ด้วยคำมีประมาณเท่านี้ พระศาสดาผู้หาบุคคล ในโลกเปรียบมิได้ ทรงแสดงแล้วซึ่งคัมภีร์ปุคคล- ปัญญัติใดแล โดยมิได้ย่อนัก ในที่อยู่แห่งเทวดา ชาวไตรทส. ข้าพเจ้าถืออรรถกถาแห่งคัมภีร์นั้น ที่ท่านแต่ง ย่อไว้ด้วยภาษาชาวเกาะสิงหล และอรรถกถาอันมีที่มา ทั้งหลายโดยไม่เหลือ. เนื้อความใด ๆ ที่ท่านจำแนกไว้ดีแล้วไม่กระจัด กระจายมีอยู่ในคัมภีร์ใด ๆ ข้าพเจ้าละข้อความที่พิศดาร เกินไปแล้ว จึงถือเอาเนื้อความนั้น จากคัมภีร์นั้น ๆ. ก็คำใด ที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้แล้วในปกรณ์วิสุทธิ- มรรค ข้าพเจ้ามิได้นำมากล่าวไว้ในที่นี้อีก และได้ แต่งคัมภีร์อรรถกถาปุคคลปัญญัตินี้ไว้ โดยข้อความที่ ไม่ย่อ และไม่พิศดารเกินไป. ได้แต่งไว้โดยแบบแผนมีประมาณ ๗ ภาณวาร เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรมตลอดกาลนาน. อนึ่ง กุศลใดที่ข้าพเจ้าบรรลุแล้ว ด้วยเดชะกุศล ผลบุญนั้น ขอให้สัตว์ทั้งหลายจงแลดู พระสัทธรรม อันสุขุมลึกซึ้ง อันเป็นศิริมงคล ด้วยธรรมจักษุอัน- บริสุทธิ์เทอญ. จบ อรรถกถาแห่งปุคคลปัญญัติปกรณ์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka