พระไตรปิฎก

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๗๖] ส. บุคคลผู้อนาคามี เป็นผู้มีกรณียะอันการทำแล้ว มีภาวนาอันอบรมแล้ว แต่เป็นผู้มีภาระอันยังไม่ปลงลงแล้ว ผลุดเกิด ในหมู่เทวดานั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. บุคคลผู้อนาคามี จะต้องยังมรรคให้เกิดอีกเพื่อ ปลงภาระ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๗๗] ส. บุคคลผู้อนาคามี เป็นผู้มีกรณียะอันกระทำแล้ว มีภาวนาอันอบรมแล้ว แต่เป็นผู้มีทุกข์อันยังไม่กำหนดรู้... มีกิเลสอัน ยังไม่ได้ละ... มีนิโรธอันยังไม่ได้กระทำให้แจ้ง... มีอกุปปธรรมอันยัง ไม่ได้แทงตลอด ผลุดเกิดในหมู่เทวดานั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. บุคคลผู้อนาคามี จะต้องยังมรรคให้เกิดอีกเพื่อ แทงตลอดอกุปปธรรม หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๗๘] ส. บุคคลผู้อนาคามี เป็นผู้มีกรณียะอันกระทำแล้ว มีภาวนาอันอบรมแล้ว แต่เป็นผู้มีภาระอันยังไม่ปลงแล้ว ผลุดเกิด ในหมู่เทวดานั้น จะไม่ยังมรรคให้เกิดอีกเพื่อปลงภาระ หรือ ? ป. ถูกแล้ว.