พระไตรปิฎก

ชหติกถา [๒๘๖] สกวาที ปุถุชนละกามราคะ และพยาบาทได้ หรือ ? ปรวาที ถูกแล้ว. ส. ละได้หมดสิ้น ละได้ไม่มีส่วนเหลือ ละได้ไม่มี เยื่อใย ละได้กับทั้งราก ละได้กับทั้งตัณหา ละได้กับทั้งอนุสัย ละได้ ด้วยญาณอันเป็นอริยะ แทงตลอดอกุปปธรรมละได้ ทำให้แจ้งอนาคามิ- ผลละได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๘๗] ส. ปุถุชนข่มกามราคะ และพยาบาทได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ข่มได้หมดสิ้น ไม่ได้ไม่มีส่วนเหลือ ข่มได้ไม่ มีเยื่อใย ข่มได้กับทั้งราก ข่มได้กับทั้งตัณหา ข่มได้กับทั้งอนุสัย ข่มได้ ด้วยญาณอันเป็นอริยะ ข่มได้ด้วยมรรคอันเป็นอริยะ แทงตลอดอกุปป- ธรรมข่มได้ ทำให้แจ้งอนาคามิผลข่มได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๘๘] ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล ละกาม ราคะและพยาบาทได้ และบุคคลนั้นละได้หมดสิ้น ละได้ไม่มีส่วน เหลือ ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งอนาคามิผลละได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว.