พระไตรปิฎก

ป. ถูกแล้ว. ส. บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณได้ ด้วยญาณ อนาคตนั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณได้ ด้วยญาณ อนาคตนั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. บุคคลกำหนดรู้ทุกข์ ละสมุทัยได้. ทำนิโรธให้ แจ้งได้ ยังมรรคให้เกิดได้ด้วยญาณอนาคตนั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๓๕๖] ส. ญาณปัจจุบันมีอยู่ บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณ ได้ด้วยญาณปัจจุบันนั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ญาณอดีตอยู่ บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณได้ ด้วยญาณอดีตนั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. ญาณปัจจุบันมีอยู่ ? บุคคลกำหนดรู้ทุกข์ได้ ละสมุทัยได้, ทำนิโรธให้แจ้งได้ ยังมรรคให้เกิดได้ ด้วยญาณปัจจุบัน นั้น หรือ ?