Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 461

เล่ม มมร. 80 หน้า 461 ข้อ 496 497
ไม่รู้ครอบงำ พึงฆ่าสัตว์ พึงลักทรัพย์ ฯ ลฯ พึงฆ่าชาวบ้าน พึงฆ่า ชาวนิคม หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ และพระอรหันต์ อันความไม่รู้ครอบงำ พึงฆ่าสัตว์ พึงลักทรัพย์ ฯ ล ฯ พึงฆ่าชาวบ้าน พึงฆ่าชาวนิคม หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๔๙๖] ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ แต่พระอรหันต์ จะได้ถูกความไม่รู้ครอบงำ ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ฯ ล ฯ ฆ่าชาวบ้าน ฆ่าชาวนิคม ก็หาไม่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความไม่รู้ของปุถุชนมีอยู่ แต่ปุถุชนจะได้ถูก ความไม่รู้ครอบงำ ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ฯ ล ฯ ฆ่าชาวบ้าน ฆ่าชาวนิคม ก็หาไม่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๔๙๗ ] ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความไม่รู้ในพระศาสดา ความไม่รู้ในพระธรรม ความไม่รู้ในพระสงฆ์ ความไม่รู้ในสิกขา ความไม่รู้ในส่วนอนาคต ความไม่รู้ในส่วนอดีต ความไม่รู้ทั้งในส่วนอนาคตและในส่วนอดีต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka