พระไตรปิฎก

ส. พระอรหันต์ยังมรรคให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยัง โพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อขาดซึ่งโทสะ ฯ ล ฯ เพื่อละขาดซึ่งอโนต- ตัปปะ มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ถ้าพระอรหันต์ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อละ ขาดซึ่งอโนตตัปปะ ก็ต้องไม่กล่าวว่า ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่. [๕๐๔] ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์เป็นผู้ปราศจากราคะ โทสะ โมหะ แล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ถ้าพระอรหันต์เป็นผู้ปราศจากราคะ โทสะ โมหะ แล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว ก็ต้องไม่กล่าวว่า ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่. [๕๐๕ ] ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ หรือ ? ป. ความไม่รู้ของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของ ตนมีอยู่ แต่ความไม่รู้ไม่มีแก่พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น. ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของ ตนมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความไม่รู้ของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น