Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 478

เล่ม มมร. 80 หน้า 478 ข้อ 532 533
ตัปปะ ฯลฯ พระอรหันต์เป็นผู้ปราศจาก ราคะ โทสะ โมหะแล้ว ทำให้ แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า พระอรหันต์เป็นผู้ปราศจาก ราคะ โทสะ โมหะแล้ว ฯลฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว ก็ต้องไม่กล่าว ว่า ความสงสัยของพระอรหันต์มีอยู่. [๕๓๒] ส. ความสงสัยของพระอรหันต์มีอยู่ หรือ ? ป. ความสงสัยของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของ ตนมีอยู่ แต่ความสงสัยไม่มีแก่พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น. ส. ความสงสัยของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของ ตนมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความสงสัยของพระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น มีอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๕๓๓] ส. ความสงสัยไม่มีแก่พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรม อื่น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ความสงสัยไม่มีแก่พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรม ของตน หรือ ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka