Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 491

เล่ม มมร. 80 หน้า 491 ข้อ 556 557 558
[๕๕๖] ส. พระอรหันต์ยังมรรคให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยังโพช- ฌงค์ให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ เพื่อละขาดซึ่งราคะ ยังมรรคให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อละขาดซึ่งโทสะ ฯลฯ เพื่อละขาดซึ่งอโนต- ตัปปะ มิใช่หรือ ? [๕๕๗] ส. พระอรหันต์ เป็นผู้ปราศจากราคะ โทสะ โมหะ แล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า พระอรหันต์เป็นผู้ปราศจากราคะ โทสะ โมหะแล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว ก็ต้องไม่กล่าว ว่า การแนะนำของผู้อื่นสำหรับพระอรหันต์ ยังมีอยู่. [๕๕๘] ส. การแนะนำของผู้อื่น สำหรับพระอรหันต์ยังมี อยู่ หรือ ? ป. การแนะนำของผู้อื่น สำหรับพระอรหันต์ผู้ฉลาด ในธรรมของตนยังมีอยู่ แต่การแนะนำของผู้อื่นไม่มีแก่พระอรหันต์ผู้ ฉลาดในธรรมอื่น. ส. การแนะนำของผู้อื่น สำหรับพระอรหันต์ผู้ฉลาด ในธรรมของตนยังมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. การแนะนำของผู้อื่น สำหรับพระอรหันต์ผู้ฉลาด ในธรรมอื่นยังมีอยู่ หรือ ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka