พระไตรปิฎก

ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสวาจาว่ามีปัญญาเป็น สมุฏฐาน และสัญญาของผู้เข้าตติยฌาน ฯ ล ฯ จตุตถฌาน อากาสา- นัญจายตนสมาบัติ วิญญาณัญจายตนสมาบัติ ฯ ล ฯ อากิญจัญญายตน- สมาบัติ ก็มีอยู่ วิตกวิจารของผู้เข้าอากิญจัญญายตนสมาบัตินั้น จึงยัง มีอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๖๑๖] ส. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. คำว่า วาจาของผู้เข้าปฐมฌานเป็นธรรมชาติ ดับแล้ว ดังนี้๑ เป็นสูตรมีอยู่จริงมิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า คำว่า วาจาของผู้เข้าปฐมฌานเป็น ธรรมชาติดับแล้ว ดังนี้ เป็นสูตรมีอยู่จริง ก็ต้องไม่กล่าวว่า การ เปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่. [๖๑๗] ส. คำว่า วาจาของผู้เข้าปฐมฌานเป็นธรรมชาติ ดับไปแล้ว ดังนี้ เป็นสูตรมีอยู่จริง ถึงกระนั้น การเปล่งวาจาของ ผู้นั้น ก็มีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. คำว่า วิตกวิจารผู้เข้าทุติยฌานเป็นธรรมชาติ ๑. สํ. สฬา. ๑๘/๓๙๒.