พระไตรปิฎก

[๘๒๖] ส. ท่านพระสารีบุตร รู้ความที่สัตว์ทั้งหลายเป็นไป ตามกรรม หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ท่านพระสารีบุตรมีทิพยจักษุ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๘๒๗] ส. ท่านพระสารีบุตรมีทิพยจักษุ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ท่านพระสารีบุตร ได้กล่าวคำนี้ไว้ว่า การตั้ง ความปรารถนา เพื่อปุพเพนิวาสญาณ ทิพพจักขุญาณ เจโต ปริยญาณ อิทธิวิธิ ความหมดจดแห่งโสตธาตุ และจุตูปปาตญาณ ของเราไม่มี ดังนี้๑ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่พึงกล่าวว่า ยถากัมมูปคตญาณ เป็นทิพยจักษุ ดังนี้. ยถากัมมูปคตญาณกถา จบ อรรถกถายถากัมมูปคตญาณกถา ว่าด้วยยถากัมมูปคตญาณ บัดนี้ ชื่อว่า เรื่องยถากัมมูปคตญาณ ได้แก่ ญาณเป็นเครื่อง รู้ความที่สัตว์ทั้งหลายเป็นไปตามกรรม. ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใด มี ๑. ขุ.เถร. ๒๖/๓๙๖