Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 768

เล่ม มมร. 80 หน้า 768 ข้อ 1034
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งสกทาคามิผล ฯ ล ฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล ฯ ล ฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล มีญาณในอรหัตผล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๐๓๔] ป. ไม่พึงกล่าวว่า พระเสกขะมีญาณของพระอเสก- ขะ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. ท่านพระอานนท์เมื่อยังเป็นเสกขะ ก็ทราบได้ ว่าพระผู้มีพระภาคเจ้ามีพระคุณอันยิ่ง ทราบได้ว่า พระสารีบุตรเถระ พระมหาโมคคัลลานเถระ มีคุณอันยิ่ง มิใช่หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. หากว่า ท่านพระอานนท์เมื่อยังเป็นเสกขะ ก็ ทราบได้ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้ามีพระคุณอันยิ่ง ทราบได้ว่า พระสารี- บุตรเถระ พระโมคคัลลานเถระ มีคุณอันยิ่ง ด้วยเหตุนั้นนะท่านจึง ต้องกล่าวว่าพระเสกขะมีญาณของพระอเสกขะ. อเสกขญาณกถา จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka