Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 776

เล่ม มมร. 80 หน้า 776 ข้อ 1045
แม้ในปัญหาว่า พระอรหันต์ยังมีความเห็นผิดอยู่ หรือ ปรวาทีตอบปฏิเสธ เพราะความไม่มีลักขณะอันวิปัลลาสเช่นนั้น ย่อม ตอบรับรองหมายเอาปฐวีนิมิต. คำว่า เป็นคนล้วนเทียวหรือ ความว่า ปรวาทีถามด้วย คำว่า ปฐวีกสินทั้งปวงนั้นเป็นลักขณปฐวีทั้งหมดหรือ สกวาทีตอบ ปฏิเสธเพราะความไม่มีเช่นนั้น. คำถามของสกวาทีว่า ดินมีอยู่ และบางคนที่เข้าปฐวีกสิน จากดินก็มีอยู่มิใช่หรือ ดังนี้ พึงทราบเนื้อความแห่งปัญหานั้นว่า สกวาทีถามว่า นิมิตตปฐวีอยู่ บุคคลย่อมเข้าสมาบัติมีดินเป็นนิมิตจาก ดินนั้นแหละก็มีอยู่ มิได้เข้าจากอาโป หรือจากเตโชมิใช่ หรือ ดังนี้. คำว่า ดินมีอยู่ เป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงด้วยคำว่า ถ้าญาณ ของผู้เข้าปฐวีกสินเป็นญาณวิปริตฉันนั้นไซร้ นิพพานมีอยู่เมื่อบุคคล เข้าสมาบัติ มีนิพพานเป็นอารมณ์ก็ดี มรรคญาณอันถอนซึ่งความวิปริต ทั้งปวงก็ดี ก็ย่อมจะวิปริตตามลัทธิของท่าน ดังนี้. อรรถกถาวิปรีตกถา จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka