พระไตรปิฎก

ส. หากว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอน ไม่มีโพชฌงค์เพื่อ ไปสู่ทางอันแน่นอน ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไป สู่ทางอันแน่นอน. [๑๐๕๖] ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่ นอน หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. โคตรภูบุคคลมีญาณในโสดาปัตติมรรค หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๐๕๗] ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล มี ญาณในโสดาปัตติผล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล ฯลฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล ฯ ล ฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล มีญาณ ในอรหัตผล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๐๕๘] ป. ไม่พึงกล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไป ทางอันไม่แน่นอน หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงทราบได้ว่า บุคคลนี้ จักก้าวลงสู่ทางอันแน่นอนเพื่อความชอบ บุคคลนี้เป็นรู้ควรเพื่อจะตรัสรู้ ธรรมนี้ มิใช่หรือ ?