พระไตรปิฎก

สัมมติญาณกถา [๑๐๖๒] ปรวาที ไม่พึงกล่าวว่า ญาณให้สมมติ มีสัจจะ เป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็น อารมณ์ หรือ ? สกวาที ถูกแล้ว. ป. บุคคลผู้เข้าสมาบัติปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มี ญาณ และปฐวีกสิณเป็นสมมติสัจจะ มิใช่หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. หากว่า บุคคลผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็น อารมณ์ มีญาณ และปฐวีกสิณเป็นสมมติสัจจะ ด้วยเหตุนั้นนะท่าน จึงต้องกล่าวว่า ญาณในสมมติมีสัจจะเป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่น เป็นอารมณ์. [๑๐๖๓] ป. ไม่พึงกล่าวว่า ญาณในสมมติ มีสัจจะเป็นอา- รมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็นอารมณ์ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. บุคคลผู้เข้าสมาบัติมีอาโปกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ มีเตโชกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ บุคคลผู้ให้อยู่ซึ่งคิลานปัจจยเภสัชชบริ- ขาร มีญาณและคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารเป็นสมมติสัจจะ มิใช่หรือ ? ส. ถูกแล้ว.