พระไตรปิฎก

[๑๐๖๗] ส. ความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น ไม่พึงกล่าวว่า ความรู้ในอารมณ์ คือ ผัสสะ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เป็นความรู้ในการกำหนดรู้ผัสสะ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. ความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น ไม่พึงกล่าวว่า ความรู้ในอารมณ์คือเวทนา ฯ ล ฯ ว่าความรู้ในอารมณ์คือสัญญา ฯลฯ ว่าความรู้ในอารมณ์คืออโนตตัปปะ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เป็นความรู้ในการกำหนดรู้อโนตตัปปะ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๐๖๘] ป. ไม่พึงกล่าวว่า ความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น มีจิตเป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็น อารมณ์ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. เป็นความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น มิใช่หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. หากว่า เป็นความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น ด้วย เหตุนั้นนะท่าน จึงต้องกล่าวว่าความรู้ในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น มีจิต เป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็นอารมณ์. จิตตารัมมณกถา จบ